Korkudan oy verenler, inadına oy verenler.

Bizim siyaset kültürümüz diğer ülkelerden biraz farklıdır. Karalama kampanyası her ülkede olur, ben işin o kısmına değinecek değilim. İllaki birileri, birilerinin açıklarını bulmak isteyecek, hatta açığı olmaya nların açığı varmışçasına yüklenecek saldıracak… Buna karalama deniyor az buçuk. Benim değineceğim konu; korku!

Daha konuşmayı, dinlemeyi öğrendiği küçük yaşlarda korku yoluyla eğitilen Türk insanı, zamanla korkusuz bir birey konumuna yükselmiştir. Peh! Yemek yemeyen çocuğa; “Bak öcü geliyor, seni götürecekmiş, ye çabuk da büyü!” endişe ve korku pompalayarak yemek yediren Türk insanı bu özelliğini her konuda idame ettirecektir. En bilinçli insanlarımız arasında gösterdiğimiz öğretmenlerimiz dayağa ara sıra başvuruyorlar elbette ama bu istisnai durumlar dışında sıkça rastlanan bir durumdur korku psikolojisi. “Çalışmazsanız bir halt olamazsınız!” “Kopya çekenin kafasını kırarım!” “Ödevini yapmayanı sınıfta koyarım” … Örnekler ne yazık ki uzar. Biliyorum bir çok eğitimci kardeşim bu yazımı okuyacak ve bana kızacaklar. Ama ne yazık ki durum böyle. Devam edecek olursak her yaşa uygun örnek bulurum size. En basitinden Valide Sultan’ın büyük biraderime yaptığı “Oğlum yaşınız geçmeden evlenin, bak çocuğunuz olmayacak, yaşınız geçiyor, benden söylemesi…” sözü de latife yollu bir örnek olsun size.

Eh bu kıvamda olgunlaşan bireylerden de korkutarak rey almak pek tabii yerinde bir hamle. Fazla uzağa gitmeyiniz efendim, yakın tarihimize göz atınız. “Yok MHP’ye oy vermeyin Kürtleri öldürecekler, Türk olmayanları gömecekler, ırkçı onlar ırkçı, faşistler!” “Hayır efendim AKP’ye oy vermeyin, laiklik elden gider.” “Ayy hayatım AKP’ye oy verilmez, bunlar üniversiteye başörtülü kızları bile alırlar vallahi korkarım ben bunlardan. Sonra gelirler senin bile başını örterler demedi deme.” “CHP’ye oy vermeyin ezanı Türkçe okuturlar. Din düşmanı yahu bunlar.” Çoğaltalım mı örnekleri yoksa tadımlık mı olsun? Bence gerek yok, ne demek istediğimi anlamıştır çoğu kişi, anlamayanları da korkutmuşlardır.

Yakın tarihe kadar çok iyi kazanç elde ediliyordu bu korku psikolojisinden. Ama artık halk yemiyor kardeşim. Halkın karşısına çıkacaksın diyeceksin ki “Falanca parti böyle yaptı! Yanlış bu, biz olsak böyle yapardık. Bizim bu konudaki fikrimiz bu. Bizim bir de bak bu projelerimiz var.” Halk artık çözüm üreten siyaset istiyor. Ama hala bunu anlamayanlar var. Son olaylarda bütün maddi imkanlarını zorlayarak İzmir’e binleri toplayıp şov yapanlar, sandıktan kuyrukları bacaklarının arasında giderken bile halkı korkutmaya devam ediyorlardı. Bazen bu olay o kadar raydan çıkıyor ki korkutmayı geçiniz hakarete varıyor. “Kardeşim halk uyanmalı AKP’ye oy veren koyundur, ne koyunu yahu koyuna hakaret olur bu!” Pişkine bak. Sen hangi ahırdan çıktın da koyunlarla bu kadar içli dışlısın? Af buyurun ama bu konuda pek tatlı söz söylenmez. Kendini bilmezin biri “Bidon kafalı” diyor, “göbeğini kaşıyan” diyor ve bunu kahkahalarla alkışlayanlar çıkıyor. Size bir düz mantık yürüteyim. “AKP’ye oy verenler koyun” ise hangi salak çıkar da koyunlardan oy ister? Hangi aklı kıtın böyle bir düşünce içerisine girebildiğini merak ediyorum. Yahu dün sen bu adamlara koyun diyordun bugün gelmiş referandumda hayır diyin diyorsun. La fontaine masalında mı yaşıyorsun sen? Hayvanlarla konuşma özelliğin mi var, yoksa sen de mi hayvansın!

Bırakacaksınız kardeşim bu masalları. Varsa projeniz çıkar anlatırsınız. Bana diyorlar ki “Kardeşim nedir bu hâlin ahvâlin. Akapeci(!) oldun çıktın.” Diyorum ki, “Haydi ben AKP’ye vermeyeyim. Kime vereyim oyumu? Bana birini göstersene? Seçim manifestosu sadece AKP’yi karalamaya yönelik bir CHP’ye mi vereyim, yoksa asmadığı biri için ip fırlatan birine mi?” Ha ben korkusuz muyum? Ben de korkuyorum vallahi. Referandumdan hayır çıkınca beni öcüler yiyecekmiş, laikliği de koyunlar!

Bence bu yazının içeriği bir kucak hiçtir. Zira konu bir hiçten ibarettir. Yıllarca bu halkı hiçlerle korkutanlar, artık yavaş yavaş kendiler korkmaya başlıyorlar.

Korkusuz günler dilerim.

Mehmet Özhan AKIN