Bahtiyar

Hiç kimseye ihtiyacım yok şimdi Üşüdüğümde aradığım senin ellerin
Korktuğumda aradığım dizleri annemin
Ve açlığımda yadsınamaz yeri ekmeğin
Susuzluğuma bile kelepçe vurdum
Peşim sıra gelsin tüm duygularım
Kimsede ne izim kalsın
Ne de bir kalpte sızım
Ben kendimle bahtiyarım

Hiç kimseye ihtiyaç duymuyorum
Ne o alabildiğine kara gözlerine
Ne de sımsıcak sözlerine
Artık ben kendi halimle varım
Tek başıma da yaşarım
Sonsuzluk var içimde
İnançlarım kalbimde
Allah beni gönderdiyse
Var ettiyse bu cihette
Yaşarım bir başıma elbette

13:01 12.04.2010
 

Ahkâm kesmenin tam zamanı