Ya Rabb, canımı öyle bir ayazda al ki, arzda bir kırıntısı bile kalmasın cananıma aşkımın...

Ağaç gibiyim şimdilerde, rüzgâr nereden eserse; tersine yatıyorum..
Eğildiğimden değil, yenildiğimden değil... KAÇIYORUM...
Korkan ve köşesine sinen bir yanım var sersefil!
Ölümcül bir hastalıktır bende ölümü beklemek...

Hangi ağacın gölgesine gömdün koca yüreğimi,
Hangi daldan düşecek yapraklarım, hangi rüzgâr alıp gidecek şu canımı...
Yaşlanan ve çocukluğunun eteklerine sarılan bir yanım var sersefil!
Ölümcül bir hastalıktır bende ölümü beklemek...

Gözlerin kaç mavi daha katleder, kaç okyanus, kaç derya sende biter?
Şimdi gideyim desem kaç hatıramız bana kal der...
Hatıralardan medet uman bir yanım var şimdi sersefil!
Ölümcül bir hastalıktır ben de ölümü beklemek....

Bütün dostlarım ölüme terketmişken beni, sen tut ellerimden..
Kar yağmış güvendiğim dağlarımda yeniden yeşer, çiçek aç, kokunu sal...
Şimdi beni böyle sersefil bırakma! Bu ölümcül hastalığıma sen derman ol..
Ölümcül bir hastalıktır senden dermanı beklemek..

Mehmet Özhan AKIN